Türk bestecilerin viyolonsel için yazdığı eserler, repertuvarın düzenli bir parçasıdır ve kendi icra sorularını taşır.
Birinci soru perdedir. Makamsal ezgilerde kullanılan koma sesleri, perdesiz bir çalgı olan viyolonselde doğrudan üretilebilir. Bu, sabit perdeli çalgılara göre belirgin bir avantajdır; ancak parmak konumu kulakla sürekli denetlenmelidir.
İkinci soru süslemedir. Makamsal süslemeler, Batı yaylı çalgı yazısındaki süslemelerden farklı bir uygulama ister; çarpmalar daha hızlı ve daha yakın basılır.
Üçüncü soru glissando kullanımıdır. Perdeler arası kaydırma, makamsal ezgilerde bir üslup unsurudur ve Batı repertuvarındaki ölçülü kullanımından farklıdır.
Dördüncü soru armonizasyondur. Modal bir ezgiye yoğun Batı armonisi uygulamak kimliği bulanıklaştırır; besteciler bu dengeyi farklı biçimlerde kurar ve icracı bu tercihi tanımalıdır.
Beşinci soru ritimdir; aksak ölçüler yaylı çalgı yazısında sayma disiplini gerektirir. Kursiyer için bu repertuvar, tanıdık bir ezgi dünyasında teknik çalışma imkânı sunar. Derslerimizde Türk bestecilerin eserleri programın düzenli bir başlığıdır.