Ses kaydının yaygınlaşması, viyolonsel icrasını birden fazla yönden değiştirmiştir.
Birinci etki karşılaştırma imkânıdır. Bir icracı artık kendinden önceki kuşakları dinleyebilir; bu, yorum kararlarını bilinçli hale getirir ama bir yandan da benzeşme riski taşır.
İkinci etki hata toleransıdır. Kayıtta kalıcı hale gelen bir aksama, konserdeki geçici bir aksamadan farklıdır. Bu, kayıt sonrası kuşaklarda daha temiz ama kimi zaman daha ölçülü bir icra anlayışı üretmiştir.
Üçüncü etki tempo eğilimidir. Erken kayıtlarla bugünkü kayıtlar karşılaştırıldığında, birçok eserde tempo ve rubato anlayışının değiştiği görülür.
Dördüncü etki ölçek değişimidir. Yakın mikrofon, konser salonuna yönelen projeksiyonu abartılı gösterir; stüdyo icrası kendi ölçeğini geliştirmiştir.
Beşinci etki eğitimdir. Kursiyer kendi çalışını kaydedip dinleyebilir; bu, eğitmen olmadan da kendini denetleme imkânı verir.
Kursiyer için en verimli kullanım, aynı eserin farklı dönemlerden kayıtlarını yan yana dinlemek ve tempo, vibrato, cümleleme farklarını adlandırmaktır. Derslerimizde haftalık kayıt alma alışkanlığı, çalışma yönteminin bir parçasıdır.