Bach'ın solo süitleri uzun süre teknik alıştırma olarak görülmüş, konser programlarında bütün halinde yer almamıştır. Bu algının değişmesinde Pablo Casals'ın icrası belirleyici olmuştur.
Casals'ın katkısı üç başlıkta toplanır.
Birincisi bütünlük fikridir. Süitleri tek tek dans parçaları olarak değil, bir bütün olarak sunması, eserlerin biçimsel mantığını görünür kılmıştır.
İkincisi cümleleme anlayışıdır. Casals, her notaya eşit ağırlık veren mekanik okumaya karşı, cümlelerin doğal iniş çıkışını izleyen bir yaklaşım geliştirmiştir.
Üçüncüsü teknik yeniliklerdir. Sol el parmaklarının genişleyen kullanımı ve sağ kolun daha serbest hareketi, sonraki kuşakların temel aldığı bir zemin kurmuştur.
Bugün süit icrası konusunda birden fazla yaklaşım vardır: dönem çalgılarıyla ve dönem yaylarıyla yapılan icralar, Casals çizgisini sürdüren romantik okumalar ve ikisinin arasında duran yorumlar. Kursiyer için değerli olan, tek bir doğru icra aramak yerine bu yaklaşımları dinleyip farkları adlandırabilmektir. Derslerimizde repertuvar çalışılırken farklı yorum gelenekleri karşılaştırmalı olarak dinlenir.