Başlangıç repertuvarının seçimi, kursiyerin ilk aylardaki motivasyonunu ve teknik alışkanlıklarını birlikte belirler. İyi bir başlangıç parçasının ölçütleri şunlardır. Birincisi pozisyon sınırlılığıdır: parça ilk pozisyonda kalmalı, geçiş içermemelidir.
İkincisi yay sadeliğidir. Uzun ve eşit yaylar, tel geçişi az; sıçrayan teknikler bu aşamada yer almaz.
Üçüncüsü kısalıktır. Uzun bir parça başlangıç aşamasındaki dikkat süresini aşar.
Dördüncüsü tanıdıklıktır. Bilinen bir ezgi, kursiyerin kendi çaldığını değerlendirmesini kolaylaştırır; yanlış bir perde hemen fark edilir.
Beşincisi müzikal doluluktur. Teknik olarak sade bir parça müzikal olarak boş olmak zorunda değildir.
Uygun kaynaklar arasında başlangıç metotlarındaki ilk parçalar, halk ezgisi düzenlemeleri, barok dönemin kısa dansları ve eşlikli basit melodiler yer alır. Piyano ya da ikinci viyolonsel eşliğiyle çalınan parçalar erken aşamada birlikte çalma alışkanlığı kazandırır.
Erken yaş kursiyerlerde ek ölçüt boyut ve süredir; ders içinde birden fazla kısa parça, tek bir uzun parçadan verimlidir. Yaygın hata, sevilen ama seviyenin çok üzerinde bir parçaya erken yönelmektir. Derslerimizde başlangıç repertuvarı bu ölçütlere göre ve kursiyerin ilgisi dikkate alınarak seçilir.